روزنوشته‌های من

طبقه بندی موضوعی

فراموشی شرط رفتن به بهشت

شنبه, ۲۰ مرداد ۱۳۹۷، ۰۳:۰۲ ق.ظ
می‌گویند روزی پیامبر خدا(ص) و یاران در مسجد نشسته بودند که از ایشان سوال شد که :«ای رسول خدا، یکی از بهشتیان را به ما نشان بده.». حضرت محمد(ص) هم میفرمایند که شخصی که هم اکنون وارد مسجد خواهد شد. همه نگاه می‌کنند و مردی  وارد می‌شود و هر چه یاران فکر می‌کنند او را به خاطر نمی‌آورند که شخصیت برجسته‌ای باشد. این سوال را فردا هم تکرار می‌کنند و باز همان جواب و باز همان شخص! یاران این شخص را رصد می‌کنند و می‌بینند که نه برای نماز شب بلند شد و نه عبادت خاص یا سرسختانه‌ای دارد و فردی معمولی به نظر می‌رسد. علت را از رسول خدا(ص) جست و جو می‌کنند که«مگر این شخص چه می‌کند و کیست و چه خاصیتی دارد؟» که جواب می‌شنوند...
                                                                                    ***
اینجا بود که من هر چه به مغزم فشار آوردم به خاطرم نیامد که رسول خدا(ص) در آن صحنه چه پاسخی به این سوال داد و بدین ترتیب موجبات خنده و شادی خاندان و فامیل را که با دقت به حرف‌هایم گوش می‌کردند فراهم آوردم و هنوز که هنوز است نمی‌دانم جواب این سوال چیست.
حالا که فکر می‌کنم خیلی جاها درگیر این موضوع شده‌ایم. من اسم این اتفاق را در زندگیم «فراموشی شرط رفتن به بهشت» گذاشته‌ام که یعنی وقتی که حواشی جذاب و شیرین یک داستان یا متن یا تحلیل و یا کتاب را خاطرمان هست اما شیره و عصاره و نکته‌‌ی مهم آن را چون آنقدر جذاب و شیرین نبوده فراموش می‌کنیم. برای همین شاید ما چند روش انتگرال‌‌گیری بلد باشیم اما خود انتگرال را نفهمیم(چون در کنکور به ما گفته بودند که هر تست با سه روش حل می‌شود و یکیش جز به جز است و دیگری سیسنوس‌ها و دیگری سری‌ها و غیره). پس ما وقتی انتگرال می‌شنویم به جای اینکه آن مفهوم را به خاطر بیاوریم در واقع روش‌هایش را(که در واقع شاید آنقدر مهم نباشند و بشود در صورت لزوم نگاهی کرد اگر نیاز شد) خاطرمان می‌آید. وقتی به یک کتابی که تازه خوانده‌ایم فکر می‌کنیم یک سری داستان جالب که نویسنده تعریف کرده خاطرمان هست اما یادمان نیست که نویسنده برای رساندن چه پیغامی و مفهومی تلاش می‌کرد؟
شاید یک راه مناسب برای درمان بیماری «فراموشی شرط رفتن به بهشت» این باشد که اگر بیست دقیقه مطالعه کردیم ده دقیقه هم فکر کنیم که این مطالب در کجای زندگی به دردمان می‌خورد و اصلا این مطلب را چرا خواندیم؟ شاید اینگونه به جای انباری از دانسته‌های بی‌کاربرد به جعبه‌ی کوچکی از جواهر حکمت بدل شویم.

موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۷/۰۵/۲۰
میلاد آقاجوهری

نظرات  (۱)

۲۴ مرداد ۹۷ ، ۰۱:۲۳ محمدرضا عینی
این مفهوم رو تعمیم بدیم در هنر مخصوصا در فیلم ها. معمولا همه فیلم هم ک میبینن ولی اگه ازشون بپرسی چی بود نمیتونن جواب بدن. مثلا من از خواهرم پرسیدم از ماتریکس چی یادته برگشت گفت همش می پریدن این ور اونور (:

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی